संत्रवाणी - निश्चय

|| श्री आळसोबा प्रसन्न ||

आजकाल मी कोणतीच गोष्ट सिरिअसली नं घेण्याचं खुप सिरिअसली ठरवलं आहे.

आपला,

(सिरिअस) सौरभ

आम्ही रसिक

वेळ: रात्री साधारण १:३०-२:०० वाजताची. भुरजी-पाव चापुन टेबललॅम्पच्या मंद पिवळ्या उजेडात निवांत बसलेलो. G-पॅट बेडवर आडवा झालेला. डॉक्टरच्या फोनवर ऋतु-हिरवा अल्बममधली गाणी वाजत होती. ऋतु हिरवा... ऋतु बरवा... पाचूचा वनी रुजवा... आशा भोसले यांनी स्वर छेडले. निरव शांततेतलं ते वातावरण मंतरलं गेलं, कशाने तरी भारावलं गेलं...

G-पॅट(डोळे मिटलेल्या समाधी अवस्थेत): अरे, केवढा गोड आहे आशा भोसलेचा आवाज. श्श्या...

मी(तल्लीन होऊन): म्हणजे अस्वस्थ व्हायला होतं, एवढा गोड कसा काय असू शकतो! अशक्य...

डॉक्टर(हसत): असं वाटत आशा भोसलेला मिठी मारुन पप्पी घ्यावी, एवढा गोड आहे अरे...

(हे ऐकून मी आणि G-पॅट "!!!!!" भावना पोचल्या... आशा भोसले रॉक्स्झzzz!!! she is the most versatile and talented and greatest singer in world.)

हा किस्सा झाल्यावर नकळत गप्पांमधे कवितांचा (मुलगी नव्हे) विषय निघाला. "निवडुंग" चित्रपटातील ग्रेस ह्यांनी लिहलेल्या गाण्यांवर चर्चा झाली. ग्रेस ह्यांची गाणी मला abstract category मधली वाटतात, समजून न समजल्यासारखी. डॉक्टरने मला त्यांच्याबद्दल एक फार छान किस्सा सांगितला. हॄदयनाथ मंगेशकरांच्या कार्यक्रमाला तो गेला होता तेव्हा त्यांनी तो ऐकवला होता. ग्रेस ह्यांच्या "ती गेली तेव्हा रिमझिम" गाण्यात एक ओळ आहे "ती आई होती म्हणूनी, घनव्याकुळ मीही रडलो". हॄदयनाथांनी जेव्हा ह्या ओळीबद्दल ग्रेसना विचारलं तेव्हा ग्रेस ह्यांनी एक कथा सांगितली. ती अशी...

एक माणुस रोज संध्याकाळी एका टेकडीवर नगारा वाजवत असे. आणि तिकडे एक मेंढीचं पिल्लू त्याला बघुन रडायला लागे. एकदा असेच होता तो माणुस त्या पिल्लाजवळ जातो आणि विचारतो की मी नगारा वाजवायला घेतो तेव्हा तु रडतोस का? तुला आवडत नाही का माझं नगारा वाजवणं? तेव्हा ते पिल्लू त्याला म्हणतं मला तुझ्या नगाऱ्यातलं काही समजत नाही, पण मला एवढच माहितीये की त्या नगाऱ्याचं जे चामडं आहे ते माझ्या आईच्या कातडीपासून बनवलय...

बास्स... हे ऐकून मी सुन्न झालो. काय समजायचं ते समजलो. एका, फक्त एका ओळीमागे एवढा गहन विचार असू शकतो!!!??? मग अजून एक समजलं ग्रेस ह्यांच्या कविता मला कधी समजल्याच नव्हत्या आणि त्यांच्यामागील गोष्ट कळल्याशिवाय त्या समजणारदेखिल नाहीत.

आपला,

(रसिक) सौरभ

गुढी पाडवा २०१०

माझ्या अपार्टमेंटच्या बाहेर मी उभारलेली गुढी :)

    

Thanks to Megh for the creative idea

...तुम्हा सर्वांना गुढी पाडव्याच्या आणि नविन वर्षाच्या हार्दिक शुभेच्छा...

आपला,

(शुभेच्छुक) सौरभ

लावण्य रेखा

कविवर्य बा. भ. बोरकर ह्यांनी रेखाटलेली लावण्य रेखा :-

देखणे ते चेहरे जे प्रांजळाचे आरसे।
गोरटे की सावळे या मोल नाही फारसे॥

तेच डोळे देखणे जे कोंडीती सार्‍या नभा।
वोळिती दुःखे जनांच्या सांडिती नेत्रप्रभा॥

देखणे ते ओठ की जे ओविती मुक्ताफळे।
आणि ज्यांच्या लाघवाने सत्य होते कोवळे॥

देखणे ते हात ज्यांना निर्मितीचे डोहळे।
मंगलाने गंधलेले सुंदराचे सोहळे॥

देखणी ती पाऊले जी ध्यासपंथे चालती।
वाळवंटातूनसुद्धा स्वस्तिपद्मे रेखिती॥

देखणे ते स्कंध ज्या ये सूळ नेता स्वेच्छया।
लाभला आदेश प्राणां निश्चये पाळावया॥

देखणी ती जीवने जी तॄप्तीची तीर्थोदके।
चांदणे ज्यातुन वाहे शुभ्र पार्‍यासारखे॥

देखणा देहान्त तो जो सागरी सुर्यास्तसा।
अग्निचा पेरुन जातो रात्रगर्भी वारसा॥

आपला,

(लावण्यमुग्ध) सौरभ

शंनांचे वक्तृत्व

झी गौरव २०१०च्या जीवनगौरव पुरस्काराचे मानकरी श्री शंकर नारायण नवरे अर्थात शं.ना. नवरे ह्यांचे पुरस्कार स्विकारल्यानंतरचे वक्तृत्व...

आपला,

(दंगलेला) सौरभ

मराठी भाषा दिन

चित्रसौजन्य: मोगरा फुलला

२७ फेब्रुवारी - मराठी भाषा दिनाच्या शुभेच्छा

लाभले आम्हास भाग्य बोलतो मराठी

जाहलो खरेच धन्य ऐकतो मराठी

धर्म, पंथ, जात एक जाणतो मराठी

एवढ्या जगात माय मानतो मराठी

आधुनिक द्रौपदी स्वयंवर

बऱ्याच महिन्यांपुर्वी मेघनं ईमेलमधुन एक व्हिडिओ पाठवला होता. "Can Arjuna do this?" अश्या शिर्षकाच्या त्या व्हिडिओमधे एक लवचिक अंगाची तरुणी हातावर उभी राहुन पायाने धनुष्य पकडून अचुक निशाणा साधते.

हा व्हिडिओ बघुन महाभारतातला द्रौपदी स्वयंवराचा प्रसंग जरा वेगळ्या पद्धतिने रंगवला होता. तो असा...